திருமந்திரம்: கடவுள் வாழ்த்து

 

௨ 

திருமூல தேவ நாயனார்  அருளிச்செய்த திருமந்திரம் 
பத்தாம் திருமுறை

தகவல் பலகை	விவரம்
அதிகாரம்	கடவுள் வாழ்த்து
தந்திரம்
திருமுறை	திருமந்திரம்  - 10
ஆசிரியர்	திருமூலர்
குறிப்புகள்
இடம் பெற்றுள்ள திருமுறைகள்

திருச்சிற்றம்பலம்

கடவுள் வாழ்த்து

ஒன்று அவன் தானே இரண்டு அவன் இன் அருள்

நின்றனன் மூன்றினுள் நான்கு உணர்ந் தான்ஐந்து

வென்றனன் ஆறு விரிந்தனன் ஏழு உம்பர்ச்

சென்றனன் தானிருந் தான்உணர்ந் தெட்டே.  1  

கூற்று உதைத்தான்

போற்றி இசைத்து இன்னுயிர் மன்னும் புனிதனை

நால் தி சைக் கும்நல்ல மாதுக்கு நாதனை

மேல் திசைக் குள்தென் திசைக்கு ஒரு வேந்தனாம்

கூற்று உதைத் தானையான் கூறுகின் றேனே.  2  

இறைவன் விளங்கும் திறன் 

ஒக்கநின் றானை உலப்பு இலி தேவர்கள்

நக்கன் என்று ஏத்திடும் நாதனை நாள்தொறும்

பக்கம் நின்றார் அறி யாத பரமனைப்

புக்குநின்று உன்னியான் போற்றிசெய் வேனே.  3  

இறைவனை வணங்கி அறியாமை நீங்கப் பெற்றேன் 

அகல் இடத் தார்மெய்யை அண்டத்து வித்தைப்

புகல் இ டத்து என்றனைப் போதவிட் டானைப்

பகல் இடத் தும்இர வும்பணிந்து ஏத்தி

இகல் இடத் தேஇருள் நீங்கிநின் றேனே.    4

சிவனொடுஒக் கும்தெய்வம் தேடினும் இல்லை

அவனொடுஒப் பார் இங்கு யாவரும் இல்லை

புவனம் கடந்தன்று பொன்னொளி மின்னும்

தவனச் சடைமுடித் தாமரை யானே.  5   

அவனை ஒழிய அமரரும் இல்லை

அவன அன்றிச் செய்யும் அருந்தவம் இல்லை

அவன் அன்றி மூவரால் ஆவது ஒன்று இல்லை

அவன் அன்றி ஊர்புகு மாறு அறியேனே.   6

முன்னைஒப் பாய் உள்ள மூவர்க்கு மூத்தவன்

தன்னை ஒப்பாய் ஒன்றும் இல்லாத் தலைமகன்

தன்னை "அப்பா" எனில் அப்பனு மாய் உளன்

பொன்னை ஒப்பு ஆகின்ற போதகத் தானே.  7  

தீயினும் வெய்யன் புனலினும் தண்ணியன்

ஆயினும் ஈசன் அருள் அறிவார் இல்லை

சேயினும் அல்லன் அணியன்நல் அன்பர்க்குத்

தாயினும் நல்லன் தாழ்சடை யோனே.  8  

பொன்னால் புரிந்திட்ட பொற்சடை என்னப்

பின்னால் பிறங்க இருந்தவன் பேர்நந்தி

என்னால் தொழப்படும் எம்இறை மற்றவன்

தன்னால் தொழப்படு வார் இல்லை தானே.  9  

அயலும் புடையும்எம் ஆதியை நோக்கில்

இயலும் பெரும் தெய்வம் யாதும் ஒன்று இல்லை

முயலும் முயலில் முடிவும் மற்று ஆங்கே

பெயலும் மழைமுகில் பேர்நந்தி தானே.  10  

கண்ணுத லான்ஒரு காதலின் நிற்கவும்

எண் இலி தேவர் இறந்தார் எனப்பலர்

மண் உறுவார்களும் வான் உறு வார்களும்

அண்ணல் இவன் என்று அறியகி லார்களே.  11  

மண் அளந் தான்மல ரோன்முதல் தேவர்கள்

எண் அளந்து இன்னும் நினைக்கிலார் ஈசனை

விண் அளந்தான் தன்னை மேல் அளந்தார் இல்லை

கண் அளந்து எங்கும்  கடந்துநின் றானே.  12  

அடிமுடி காண்பார் அயன்மால் இருவர்

படிகண்டிலர் மீண்டும் பார்மிசைக் கூடி

அடிகண் டிலேன் என்று அச்சுதன் சொல்ல

முடிகண்டேன் என்று அயன் பொய்மொழிந் தானே.  13  

கடந்துநின் றான் கமலம் மலர் ஆதி

கடந்துநின் றான்கடல் வண்ணம்எம் மாயன்

கடந்துநின் றான்அவர்க்கு அப்புறம் ஈசன்

கடந்துநின் றான்எங்கும் கண்டுநின் றானே.  14

ஆதியு மாய்அர னாய்உட லுள்நின்ற

வேதியு மாய்விரிந்துஆர்ந்துஇருந் தான்அருள்

சோதியு மாய்ச் சுருங்காதது ஓர் தன்மையுள்

நீதியு மாய் நித்தம் ஆகி நின் றானே.  15  

கோது குலாவிய கொன்றைக் குழற்சடை

மாது குலாவிய வாள்நுதல் பாகனை

யாது குலாவி அமரரும் தேவரும்

கோது குலாவிக் குணம்பயில் வாரே.  16  

காயம் இரண்டுங் கலந்து கொதிக்கினும்

மாயம் கத்தூரி அதுமிகும் அவ்வழி

தேசம் கலந்து ஒரு தேவன் என்று எண்ணினும்

ஈசன் உறவுக்கு எதிரில்லை தானே.  17  

அதிபதி செய்து அளகை வேந்தனை

நிதிபதி செய்த நிறைதவம் நோக்கி

அதுபதி ஆதரித்து ஆக்கம் அது ஆக்கின்

இதுபதி கொள்என்ற எம்பெரு மானே.  18  

இதுபதி ஏலம் கமழ்பொழில் ஏழும்

முதுபதி செய்தவன் மூதறி வாளன்

விதுபதி செய்தவன் மெய்த்தவம் நோக்கி

அதுபதி யாக அமருகின் றானே.  19  

முடிவும் பிறப்பையும் முன்னே படைத்த

அடிகள் உறையும் அறனெறி நாடில்

இடியும் முழக்கமும் ஈசர் உருவம்

கடிமலர்க் குன்ற மலையது தானே.  20

மனத்தில் எழுகின்ற மாயநன் நாடன்

நினைத்தது அறிவன் என்னில்தான் நினைக்கிலர்

எனக்குஇறை அன்பிலன் என்பர் இறைவன்

பிழைக்கநின் றார்பக்கம் பேணிநின் றானே.  21  

வல்லவன் வன்னிக்கு இறையிடை வாரணம்

நில் என நிற்பித்த நீதியுள் ஈசனை

இல் என வேண்டா இறையவர் தம்முதல்

அல்லும் பகலும் அருளுகின் றானே.  22  

போற்றிசைத் தும் புகழ்ந்தும் புனிதன் அடி

தேற்றுமின் என்றும் சிவனடிக் கேசெல்வ

மாற்றியது என்று மயல் உற்ற சிந்தையை

மாற்றிநின் றார்வழி மன்னிநின் றானே.  23

காணநில் லாய்அடி யேற்குஉறவுஆர் உளர்

நாணநில் லேன்உன்னை நான்தழு விக்கொளக்

கோணநில் லாத குணத்தடி யார்மனத்து

ஆணியன் ஆகி அமர்ந்துநின் றானே.  24  

பிறப்பிலி பிஞ்ஞகன் பேரரு ளாளன்

இறப்பிலி யாவர்க்கும் இன்பம் அருளும்

துறப்பிலி தன்னைத் தொழுமின் தொழுதால்

மறப்பிலி மாயா விருத்தமும் ஆமே.  25  

தொடர்ந்துநின் றானைத் தொழுமின் தொழுதால்

படர்ந்துநின் றான்பரி பாரக முற்றும்

கடந்துநின் றான்கமலம்மலர் மேலே

உடந்திருந் தான் அடிப் புண்ணிய மாமே.  26

சந்தி எனத்தக்க தாமரை வாண்முகத்து

அந்தமில் ஈசன் அருள்நமக் கே என்று

நந்தியை நாளும் வணங்கப் படும்அவர்

புந்தியின் உள்ளே புகுந்துநின் றானே.  27  

இணங்கிநின் றான் எங்கும் ஆகிநின் றானும்

பிணங்கிநின் றான்பின்முன் னாகிநின் றானும்

உணங்கிநின் றான்அம ராபதி நாதன்

வணங்கிநின் றார்க்கே வழித்துணை யாமே.  28

வானப் பெருங்கொண்டல் மால் அயன் வானவர்

ஊனப் பிறவி ஒழிக்கும் ஒருவனைக்

கானக் களிறு கதறப் பிளந்தஎம்

கோனைப் புகழுமின் கூடலு மாமே.  29  

வான்நின்று அழைக்கும் மழைபோல் இறைவனும்

தான் நின்று அழைக்கும்கொல் என்று தயங்குவார்

ஆன்நின்று அழைக்கு மதுபோல்என் நந்தியை

நான்நின்று அழைப்பது ஞானம் கருதியே.  30 

மண்ணகத் தான்ஒக்கும் வானகத் தான்ஒக்கும்

விண்ணகத் தான்ஒக்கும் வேதகத் தான்ஒக்கும்

பண்ணகத்து இன்னிசை பாடல் உற் றானுக்கே

கண்ணகத் தேநின்று காதலித் தேனே.  31

தேவர் பிரான்நம் பிரான்திசை பத்தையும்

மேவு பிரான்விரி நீர் உலகு ஏழையும்

தாவு பிரான்தன்மை தான் அறிவார் இல்லை

பாவு பிரான்அருட் பாடலு மாமே.  32  

பதிபல வாயது பண்டுஇவ் வுலகம்

விதிபல செய்து ஒன்றும் மெய்ம்மை உணரார்

துதிபல தோத்திரம் சொல்ல வல்லாரும்

மதியிலர் நெஞ்சினுள் வாடுகின் றாரே.  33  

சாந்து கமழுங் கவரியின் கந்தம்போல்

வேந்தன் அமரர்க்கு அருளிய மெய்ந்நெறி

ஆர்ந்த சுடரன்ன ஆயிர நாமமும்

போந்தும் இருந்தும் புகழுகின் றேனே.  34  

ஆற்றுகி லாவழி யாகும் இறைவனைப்

போற்றுமின் போற்றிப் புகழ்மின் புகழ்ந்திடில்

மேற்றிசைக் கும்கிழக் குத்திசை எட்டொடு

மாற்றுவன் அப்படி ஆட்டவு மாமே.  35  

அப்பனை நந்தியை ஆரா அமுதினை

ஒப்பிலி வள்ளலை ஊழி முதல்வனை

எப்பரிசு ஆயினும் ஏத்துமின் ஏத்தினால்

அப்பரிசு ஈசன் அருள்பெற லாமே.  36   

நானும்நின்று ஏத்துவன் நாள்தொறும் நந்தியைத்

தானும்நின் றான்தழல் தான்ஒக்கும் மேனியன்

வானில்நின் றார்மதி போல்உடல் உள்ளுவந்து

ஊனில்நின்று ஆங்கே உயிர்க்கின்ற வாறே.  37  

பிதற்று ஒழியேன் பெரி யான்அரி யானைப்

பிதற்று ஒழி யேன்பிற வாஉரு வானைப்

பிதற்று ஒழி யேன்எங்கள் பேர்நந்தி தன்னைப்

பிதற்று ஒழி யேன்பெரு மைத்தவன் தானே.  38  

வாழ்த்தவல் லார்மனத்து உள்ளுறு சோதியைத்

தீர்த்தனை அங்கே திளைக்கின்ற தேவனை

ஏத்தியும் எம்பெரு மான்என்றுஇறைஞ்சியும்

ஆத்தம் செய்து ஈசன் அருள்பெற லாமே.  39  

குறைந்துஅடைந்து ஈசன் குரைகழல் நாடும்

நிறைந்துஅடை செம்பொனின் நேர்ஒளி ஒக்கும்

மறைஞ்சடம் செய்யாது வாழ்த்தவல் லார்க்குப்

புறஞ்சடம் செய்வான் புகுந்துநின் றானே. 40.  

சினம் செய்த நஞ்சு உண்ட தேவர் பிரானைப்

புனம் செய்த நெஞ்சிடை போற்றவல் லார்க்குக்

கனம் செய்த வாள்நுதல் பாகனும் அங்கே

இனம் செய்த மான்போல் இணங்கிநின் றானே.  41

போய்அரன் தன்னைப் புகழ்வார் பெறுவது

நாயக னான்முடி செய்தது வேநல்கு

மாயகம் சூழ்ந்து வரவல்லர் ஆகிலும்

வேயன தோளிக்கு வேந்தொன்றும் தானே.  42

அரன் அடி சொல்லி அரற்றி அழுது

பரன் அடி நாடியே பாவிப்ப நாளும்

உரன் அடி செய்துஅங்கு ஒதுங்கவல் லார்க்கு

நிரன்அடி செய்து நிறைந்து நின் றானே.  43  

போற்றிஎன் பார்அம ரர்புனி தன்அடி

போற்றிஎன் பார்அசு ரர்புனி தன்அடி

போற்றிஎன் பார்மனி தர்புனி தன்அடி

போற்றிஎன் அன்புள் பொலியவைத் தேனே.  44

விதிவழி அல்லதுஇவ் வேலை உலகம்

விதிவழி இன்பம் விருத்தமும் இல்லை

துதிவழி நித்தலும் சோதிப் பிரானும்

பதிவழி காட்டும் பகலவ னாமே.  45

அந்திவண் ணாஅர னேசிவ னேஎன்று

சிந்தைசெய் வண்ணம் திருந்து அடி யார்தொழ

முந்திவண் ணாமுதல் வாபர னேஎன்று

வந்தி வண்ணன்எம் மனம்புகுந் தானே.  46  

மனையுள் இருந்தவர் மாதவர் ஒப்பர்

நினைவுள் இருந்தவர் நேசத்துள் நிற்பர்

பனையுள் இருந்த பருந்தது போல

நினையாத வர்க்கு இல்லை நின்இன்பந் தானே.  47  

அடியார் பரவும் அமரர் பிரானை

முடியால் வணங்கி முதல்வனை முன்னிப்

படியால் அருளும் பரம்பரன் எந்தை

விடியா விளக்கு என்று மேவிநின் றேனே.  48  

பரைபசு பாசத்து நாதனை உள்ளி

உரைபசு பாசத்துஒருங்கவல் லார்க்குத்

திரைபசு பாவச் செழுங்கடல் நீந்திக்

கரைபசு பாசம் கடந்து எய்த லாமே.  49  

சூடுவன் நெஞ்சிடை வைப்பன் பிரான்என்று

பாடுவன் பன்மலர் தூவிப் பணிந்துநின்று 

ஆடுவன் ஆடி அமரர்பி ரான்என்று

நாடுவன் யான்அன்று அறிவது தானே.  50  

ஆதிப் பிரானும் அணிமணி வண்ணனும்

ஆதிக் கமலத்து அலர்மிசை யானும்

சோதிக்கில் மூன்றும் தொடர்ச்சியில் ஒன்று எனார்

பேதித்து உலகம் பிணங்குகின் றார்களே.  51  

ஈசன் இருக்கும் இருவினைக்கு அப்புறம்

பீசம் உலகில் பெருந்தெய்வம் ஆனது

ஈசன் அதுஇது என்பார் நினைப்பிலார்

தூசு பிடித்தவர் தூர் அறிந் தார்களே.  52  

சிவன்முதல் மூவரோடு ஐவர் சிறந்த

அவைமுதல் ஆறு இரண்டு ஒன்றோடு ஒன் றாகும்

அவைமுதல் விந்துவும் நாதமும் ஓங்கச்

சவைமுதற் சங்கரன் தன்பெயர் தானே.  53   

பயன் அறிந்து அவ்வழி எண்ணும் அளவில்

அயனொடு மால்நமக்கு அன்னியம் இல்லை

நயனங்கள் மூன்றுடை நந்தி தமராம்

வயனம் பெறுவீர் அவ் வானவராலே.  54  

ஓலக்கம் சூழ்ந்த உலப்பிலி தேவர்கள்

பால் ஒத்த மேனியன் பாதம் பணிந்துய்ய1

மாலுக்கும் ஆதி பிரமற்கும் மன்னவன்

ஞாலத்து இவன்மிக நல்லன்என் றாரே.  55  

வானவர் என்றும் மனிதர் இவர் என்றும்

தேன் அமர் கொன்றைச் சிவன் அருள் அல்லது

தான் அமர்ந்து ஓரும் தனித்தெய்வம் மற்று இல்லை

ஊன் அமர்ந் தோரை உணர்வது தானே.  56

 சோதித்த பேரொளி மூன்று ஐந்து எனநின்ற

ஆதிக்கண் ஆவது அறிகிலர் ஆதர்கள்

நீதிக்கண் ஈசன் நெடுமால் அயன் என்று

பேதித் தவரைப் பிதற்றுகின் றாரே.  57  

பரத்திலே ஒன்றாய் உள் ளாய்ப்புறமாகி

வரத்தினுள் மாயவ னாய்அய னாகித்

தரத்தினுள் தான்பல தன்மைய னாகிக்

கரத்தினுள் நின்று கழிவுசெய் தானே.  58

தான் ஒரு கூறு சதாசிவன் எம் இறை

வான் ஒரு கூறு மருவியும் அங்குளான்

கோனொரு கூறுஉடல் உள்நின்று உயிர்க்கின்ற

தான் ஒரு கூறு சலமய னாமே.  59

சூடுவன்; நெஞ்சிடை வைப்பன் பிரான் என்று 

பாடுவன் பன்மலர் தூவிப் பணிந்து நின்று

ஆடோன் ஆடி அமரர் பிரான்  என்று 

நாடுவன்; நான் இன்று அறிவது தானே.  60

திருச்சிற்றம்பலம்