3.6 திருவிசைப்பா - கருவூர்த் தேவர்

                  

௨ 

கருவூர்த் தேவர்      -  அருளிச்செய்த
திருவிசைப்பா - ஒன்பதாம் திருமுறை

தகவல் பலகை	விவரம்
தலம்	கங்கை கொண்ட சோளேச்சரம்
ஊர்	கங்கை கொண்ட சோழபுரம்
நாடு	சோழ நாடு காவிரி (வ)
ॐசுவாமி	பெருவுடையார், பிரகதீசுவரர், கங்கை கொண்ட சோளீச்சரர்
ॐஅம்பிகை	பிரகன்நாயகி, பெரியநாயகி
பாடியவர்கள்	கருவூர்த் தேவர் (1),         அன்னமாய்  (9-3.6)
ஸ்தல மரம்
தீர்த்தம்
பண்	பஞ்சமம்
குறிப்புகள்	160 அடி உயரமுள்ள கோவில்  முன்பு கங்காபுரி, கங்கை மாநகர் கங்காபுரம் என புகழப்பட்ட இவ்வூர் அவ்வளவு வளம் இல்லாமல் உள்ளது   சேக்கிழார் திருத்தொண்டர் தொகை பாடுவதற்கு தூண்டுகோலாக இருந்த பதி.  முதலாம் இராஜ்ந்திரன் தஞ்சை பெருவுடையார் பெயரையே வைத்து வழங்கியதாக சொல்லபப்டுகிறது.  கோயிலின் சிறப்புகளை நூலில் படித்து விட்டு நேரில் காண செல்வோருக்கு ஏமாற்றம் தான் கிடைக்கும் என்று சொல்லும்படி உள்ளது.
பதிக பலன்	திருவடிப் பேறு  பெறுவர்.
வரிசை எண்.	3.6

திருச்சிற்றம்பலம்

அன்னமாய் விசும்பு பறந்தயன் தேட
          அங்ஙனே பெரியநீ சிறிய
என்னையாள் விரும்பி என்மனம் புகுந்த
          எளிமையை என்றும்நான் மறக்கேன்
முன்னம்மால் அறியா ஒருவனாம் இருவா
          முக்கணா நாற்பெருந் தடந்தோள்
கன்னலே தேனே அமுதமே கங்கை
          கொண்டசோ ளேச்சரத் தானே.  1  

உண் நெகிழ்ந்து உடலம் நெக்குமுக் கண்ணா !
          ஓலம் என்று ஓலமிட்டு ஒருநாள்
மண்ணினின்று அலறேன் வழிமொழி மாலை
          மழலையஞ் சிலம்படி முடிமேல்
பண்ணிநின்று உருகேன் பணிசெயேன் எனினும்
          பாவியேன் ஆவியுள் புகுந்து என்
கண்ணினின்று அகலான் என்கொலோ கங்கை
          கொண்டசோ ளேச்சரத் தானே.  2  

அற்புதத்தெய்வம் இதனின் மற்று உண்டே
          அன்பொடு தன்னைஅஞ் செழுத்தின்
சொற்பதத் துள் வைத்து உள்ளம் அள் ளூறும்
          தொண்டருக்கு எண் திசைக் கனகம்
பற்பதக் குவையும் பைம்பொன்மா ளிகையும்
          பவளவா யவர்பணை முலையும்
கற்பகப் பொழிலும் முழுதுமாம் கங்கை
          கொண்டசோ ளேச்சரத் தானே.  3  

ஐயபொட் டிட்ட அழகுவாள் நுதலும்
          அழகிய விழியும்வெண்ணீறும்
சைவம்விட் டிட்ட சடைகளும் சடைமேல்
          தரங்கமும் சதங்கையும் சிலம்பும்
மொய்கொள்எண் திக்கும் கண்டநின் தொண்டர்
          முகமலர்ந்து இருகணீர் அரும்பக்
கைகள்மொட் டிக்கும் என்கொலோ கங்கை
          கொண்டசோ ளேச்சரத் தானே !  4  

சுருதிவா னவனாம் திருநெடு மாலாம்
          சுந்தர விசும்பின்இந் திரனாம்
பருதிவா னவனாம் படர்சடை முக்கண்
          பகவனாம் அகஉயிர்க்கு அமுதாம்
எருதுவா கனனாம் எயில்கள் மூன்று எரித்த
          ஏறுசே வகனுமாம் பின்னும்
கருதுவார் கருதும் உருவமாம் கங்கை
          கொண்டசோ ளேச்சரத் தானே.  5  

அண்டமோர் அணுவாம் பெருமைகொண்டு அணுவோர்
          அண்டமாம் சிறுமைகொண்டு அடியேன்
உண்ட ஊண் உனக்காம் வகைஎனது உள்ளம்
          உள்கலந்து எழுபரஞ் சோதி
கொண்டநாண் பாம்பாம் பெருவரை வில்லில்
          குறுகலர் புரங்கள் மூன்று எரித்த
கண்டனே ! நீல கண்டனே ! கங்கை
          கொண்டசோ ளேச்சரத் தானே !  6  

மோதலைப் பட்ட கடல்வயிறு உதித்த
          முழுமணித் திரள்அமுது ஆங்கே
தாய்தலைப் பட்டங்கு உருகிஒன் றாய
          தன்மையில் என்னைமுன் ஈன்ற
நீதலைப் பட்டால் யானும் அவ்வகையே
          நிசிசரர் இருவரோடு ஒருவர்
காதலிற் பட்ட கருணையாய் கங்கை
          கொண்டசோ ளேச்சரத் தானே.  7  

தத்தையங் கனையார் தங்கள்மேல் வைத்த
          தயாவைநூ றாயிரங் கூறிட்டு
அத்திலங்கு ஒருகூறு உன்கண்வைத் தவருக்கு
          அமர் உலகு அளிக்கும்நின் பெருமை
பித்தன் என்று ஒருகால் பேசுவ ரேனும்
          பிழைத்தவை பொறுத்தருள் செய்யும்
கைத்தலம் அடியேன் சென்னிமேல்வைத்த கங்கை
          கொண்டசோ ளேச்சரத் தானே.  8  

பண்ணிய தழல்காய் பாலளா நீர்போல்
          பாவமுன் பறைந்துபா லனைய
புண்ணியம் பின்சென்று அறிவினுக்கு அறியப்
          புகுந்ததோர் யோகினில் பொலிந்து
நுண்ணியை எனினும் நம்பநின் பெருமை
          நுன்னிடை ஒடுங்கநீ வந்து என்
கண்ணினுள் மணியிற் கலந்தனை கங்கை
          கொண்டசோ ளேச்சரத் தானே.  9  

அங்கைகொண்டு அமரர் மலர்மழை பொழிய
          அடிச்சிலம்பு அலம்பவந்து ஒருநாள்
உங்கைகொண்டு அடியேன் சென்னிவைத்து என்னை
          உய்யக்கொண்டு அருளினை மருங்கில்
கொங்கைகொண்டு அனுங்கும் கொடியிடை காணில்
          கொடியள்என்று அவிர்சடை முடிமேல்
கங்கைகொண் டிருந்த கடவுளே ! கங்கை
          கொண்டசோ ளேச்சரத் தானே.  10  

மங்கையோடு இருந்தே யோகுசெய் வானை
          வளர்இளந் திங்களை முடிமேல்
கங்கையோடு அணியும் கடவுளைக் கங்கை
          கொண்டசோ ளேச்சரத் தானை
அங்கையோடு ஏந்திப் பலிதிரி கருவூர்
          அறைந்தசொல் மாலையால் ஆழிச்
செங்கையோடு உலகில் அரசுவீற் றிருந்து
          திளைப்பதும் சிவனருட் கடலே.

திருச்சிற்றம்பலம்