திருக்கச்சூர் ஆலக்கோயில்

                   

௨ 

சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் அருளிச்செய்த
ஏழாம்  திருமுறை

தகவல் பலகை	விவரம்
தலம்	திருக்கச்சூர் ஆலக்கோயில்
ஊர்	திருக்ச்சூர்
நாடு	தொண்டை நாடு
ॐசுவாமி	விருந்திட்ட வரதர்
ॐஅம்பிகை	உமை அம்மை
பாடியவர்கள்	சுந்தரர் (1)          முதுவை ஓரி (7-41)
ஸ்தல மரம்
தீர்த்தம்
பண்	கொல்லிக் கௌவாணம்
குறிப்புகள்	சுந்தரருக்காக அந்தணராய் தோன்றி அன்னப் பிச்சை எடுத்து விருந்து தந்த தலம்
பதிக பலன்	உயர்கதி பெறுவர்
வரிசை எண்.	41                                                         26/32

திருச்சிற்றம்பலம்

            

முதுவாய் ஒரி கதற முதுகாட்டு

          எரிகொண்டு ஆடல் முயல்வானே

மதுவார் கொன்றைப் புதுவீ சூடும்

          மலையான் மகள்தன் மணவாளா

கதுவாய்த் தலையில் பலிநீ கொள்ளக்

          கண்டால் அடியார் கவலாரே

அதுவே ஆமாறு இதுவோ கச்சூர்

          ஆலக் கோயில் அம்மானே.  1  

கச்சேர் அரவு ஒன்று அரையில் அசைத்துக்

          கழலும் சிலம்பும் கலிக்கப் பலிக்கு என்று

துச்சம் போதா ஊரூர் திரியக்

          கண்டால் அடியார் உருகாரே

இச்சை அறியோம் எங்கள் பெருமான்

          ஏழேழ் பிறப்பும் எனை ஆள்வாய்

அச்சம் இல்லாக் கச்சூர் வடபால்

          ஆலக் கோயில் அம்மானே.  2  

சாலக் கோயில் உளநின் கோயில்

          அலை என் தலை மேல் கொண்டாடி

மாலைத் தீர்ந்தேன் வினையும் துரந்தேன்

          வானோர் அறியா நெறியானே

கோலக் கோயில் குறையாக் கோயில்

          குளிர்பூங் கச்சூர் வடபாலை

ஆலக் கோயில் கல்லால் நிழற்கீழ்

          அறங்கட் டு உரைத்த அம்மானே.  3  

விடையும் கொடியும் சடையும் உடையாய்

          மின்னேர் உருவத்து ஒளியானே

கடையும் புடைசூழ் மணிமண் டபமும்

          கன்னி மாடம் கலந்து எங்கும்

புடையும் பொழிலும் புனலும் தழுவிப்

          பூமேல் திருமா மகள்புல்கி

அடையும் கழனிப் பழனக் கச்சூர்

          ஆலக் கோயில் அம்மானே.  4  

மேலை விதியே வினையின் பயனே

          விரவார் புர மூன்று எரி செய்தாய்

காலை எழுந்து தொழுவார் தங்கள்

          கவலை களைவாய் கறைக்கண்டா

மாலை மதியே மலைமேல் மருந்தே

          மறவேன் அடியேன் வயல் சூழ்ந்த

ஆலைக் கழனிப் பழனக் கச்சூர்

          ஆலக் கோயில் அம்மானே.  5  

பிறவாய் இறவாய் பேணாய் மூவாய்

          பெற்றம் ஏறிப் பேய்சூழ்தல்

துறவாய் மறவாய் சுடுகாடு என்றும்

          இடமாக் கொண்டு நடமாடி

ஒறுவாய்த் தலையில் பலிநீ கொள்ளக்

          கண்டால் அடியார் உருகாரே

அறவே ஒழியாய் கச்சூர் வடபால்

          ஆலக் கோயில் அம்மானே.  6  

பொய்யே உன்னைப் புகழ்வார் புகழ்ந்தால்

          அதுவும் பொருளாக் கொள்வானே

மெய்யே எங்கள் பெருமான் உன்னை

          நினைவார் அவரை நினைகண்டாய்

மையார் தடங்கண் மங்கை பங்கா

          கங்கார் மதியம் சடைவைத்த

ஐயா செய்யாய் வெளியாய் கச்சூர்

          ஆலக் கோயில் அம்மானே.  7  

ஊனைப் பெருக்கி உன்னை நினையாது

          ஒழிந்தேன் செடியேன் உணர்வில்லேன்

கானக் கொன்றை கமழ மலரும்

          கடிநாறு உடையாய் கச்சூராய்

மானைப் புரையும் மடமென் நோக்கி

          மடவாள் அஞ்ச மறைத்திட்ட

ஆனைத் தோலாய் ஞானக் கண்ணாய்

          ஆலக் கோயில் அம்மானே.  8  

காதல் செய்து களித்துப் பிதற்றிக்

          கடிமா மலரிட் டு உனை ஏத்தி

ஆதல் செய்யும் அடியார் இருக்க

          ஐயம் கொள்வது அழகு இதே

ஓதக் கண்டேன் உன்னை மறவேன்

          உமையாள் கணவா எனை ஆள்வாய்

ஆதற் பழனக் கழனிக் கச்சூர்

          ஆலக் கோயில் அம்மானே.  9  

அன்னம் மன்னும் வயல்சூழ் கச்சூர்

          ஆலக் கோயில் அம்மானை

உன்ன முன்னும் மனத்து ஆரூரன்

          ஆரூ ரன்பேர் முடிவைத்த

மன்னு புலவன் வயல்நா வலர்கோன்

          செஞ்சொல் நாவன் வன் தொண்டன்

பன்னு தமிழ்நூல் மாலை வல்லார்

          அவர் எம் தலைமேற் பயில்வாரே.

திருச்சிற்றம்பலம்