3.11 - அட்டமா சித்தி

                                        

௨ 

திருமூல தேவ நாயனார்  அருளிச்செய்த திருமந்திரம் 
பத்தாம் திருமுறை

தகவல் பலகை	விவரம்
அதிகாரம்	11
தந்திரம்	மூன்றாம் தந்திரம்
திருமுறை	திருமந்திரம்  - 10
ஆசிரியர்	திருமூலர்
அதிகார தலைப்பு	11. அட்டமா சித்தி
பிற குறிப்புகள்	எட்டு பெரிய சித்திகள்  அவை யாவன: அணிமா, மகிமா, கரிமா, இலகிமா, பிராப்தி , பிரகாமியம் ஈசத்துவம், வாசித்துவம்

திருச்சிற்றம்பலம்

பணிந்து எண் திசையும் பரமனை நாடித்

துணிந்து எண் திசையும் தொழுது எம் பிரானை

அணிந்து எண் திசையினும் அட்டமா சித்தி

தணிந்து எண் திசைசென்று தாபித்த வாறே  1

பரிசு அறிவானவர் பண்பன் அடி எனத்

துரிசு அற நாடியே தூவெளி கண்டேன்

அரியது எனக்கு இல்லை அட்டமா சித்தி

பெரிது அருள் செய்து பிறப்பு அறுத் தானே  2

குரவன் அருளில்  குறிவழி மூலப்

பரையின் மணமிகு சங்கட்டம் பார்த்துத்

தெரிதரு சாம்பவி சாம்பவி முத்திரை-புருவ மத்தியில் பார்வையை நிறுத்துதல் கேசரி சேரப்

பெரிய சிவகதி பேறு எட்டாம் சித்தியே  3

காயாதி பூதம் கலை, காலம், மாயையில்

ஆயாது அகல அறிவு ஒன்று அனாதியே

ஓயாப் பதி அதன் உண்மையைக் கூடினால்

வீயாப் பரகாயம் மேவலும் ஆமே  4

இருபதி னாயிரத்து எண்ணூறு பேதம்

மருவிய கன்மம் அந்த யோகம்

தரும் இவை காய உழைப்பு ஆகும் தானே

அரும் இரு நான்காய் அட்டமா சித்திக்கே  5

மதிதனில் ஈராறாய் மன்னும் கலையின்

உதயம் அது நால் ஒழிய ஓர் எட்டுப்

பதியும் ஈராறு ஆண்டு பற்று அறப் பார்க்கில்

திதமான ஈராறு சித்திக ளாமே  6

நாடும் பிணியாகும் நம் சனம் சூழ்ந்தக்கால்

நீடும் கலைகல்வி நீள்மேதை கூர்ஞானம்

பீடு ஒன்றினால் வாயாச் சித்திகள்பே தத்தின்

நீடும் தூரம் கேட்டல் நீள் முடிவு ஈராறே  7

ஏழானதில் சண்ட வாயுவின் வேகியாம்

தாழா நடைபல யோசனை சார்ந்திடும்

சூழான ஓர் எட்டில் தோன்றா நரைதிரை

தாழான ஒன்பதில் தான்பர காயமே  8

ஈர் ஐந்தில் பூரித்துத் தியான உருத்திரன்

ஏர்வு ஒன்று பன் ஒன்றில் ஈராறாம் எண்சித்தி

சீர் ஒன்று மேலேழ் கீழ் ஏழ் புவிச்சென்று

ஏர் ஒன்று வியாபியாய் நிற்றல் ஈராறே  9

தானே அணுவும்  சகத்துத்தன் நோன்மையும்

மானாக் கனமும் பரகாயத் தேகமும்

தாம் ஆவதும் பரகாயம் சேர் தன்மையும்

ஆனாத உண்மையும் வியாபியும் ஆம் எட்டே 10

தாங்கிய தன்மையும் தான் அணுப் பல்லுயிர்

வாங்கிய காலத்தும்  மற்று ஓர் குறை இல்லை

ஆங்கே எழுந்த "ஓம்" அவற்றுள் எழுந்துமிக்கு 

ஒங்கி வர முத்தி முந்திய வாறே  11

முந்திய முந்நூற்று அறுபது காலமும்

வந்தது நாழிகை வான்முத லாயிடச்

சிந்தை செயச்செய மண்முதல் தேர்ந்து அறிவார் வலர்

உந்தியுள் நின்று உதித்து எழுமாறே  12

சித்தம் திரிந்து சிவமயம் ஆகியே

முத்தம்  தெரிந்தும் உற்ற மோனர் சிவமுத்தர்

சுத்தம் பெறலாம் ஐந்தில் தொடக்கு அற்றோர்

சித்தம் பரத்தில் திருநடத் தோரே  13

ஒத்தஇவ் ஒன்பது வாயுவும் ஒத்தன

ஒத்தஇவ் ஒன்பதின் மிக்க தனஞ்செயன்

ஒத்தஇவ் ஒன்பதில் ஒக்க இருந்திட

ஒத்த உடலும் உயிரும் இருந்ததே  14

இருக்கும் தனஞ்செயன் ஒன்பது காலில்

இருக்கும் இருநூற்று இருபத்து மூன்றாய்

இருக்கும் உடலில் இருந்தில ஆகில்

இருக்கும் உடலது வீங்கி வெடித்ததே  15

வீங்கும்  கழலை சிரங்கொடு குட்டமும்

வீங்கும் வியாதிகள் சோகை பலவதாய்

வீங்கிய வாதமும் கூனு முடமதாய்

வீங்கு வியாதிகள் கண்ணில் மருவியே  16

கண்ணில் வியாதி உரோகம் தனஞ்செயன்

கண்ணில் இவ் ஆணிகள் காசம் அவன் அல்லன்

கண்ணினில் கூர்மன் கலந்திலன் ஆதலால்

கண்ணினில் சோதி கலந்ததும் இல்லையே  17

நாடியின் ஓசை நயனம் இருதயம்

தூடி அளவும் சுடர்விடு சோதியைத்

தேவருள் ஈசன் திருமால் பிரமனும்

ஓவற நின்று அங்கு உணர்ந்து இருந்தாரே  18

ஒன்பது வாசல் உடையதோர் பிண்டத்துள்

ஒன்பது நாடி உடையதோர் ஓர் இடம்

ஒன்பது நாடி ஒடுங்கவல் லார்கட்கு

ஒன்பது வாசல் உலை நல ஆமே  19

ஓங்கிய அங்கிக்கீழ் ஒண்சுழு னைச்செல்ல

வாங்கி இரவி மதிவழி ஓடிடத்

தாங்கி உலகங்கள் ஏழும் தரித்திட

ஆங்கு அது சொன்னோம் 1அருவழி யோர்க்கே  20

தலைப்பட்ட வாறு அண்ணல் தையலை நாடி

வலைப்பட்ட பாசத்து வன்பிணை மான்போல்

துலைப்பட்ட நாடியைத் தூவழி செய்தால்

விலைக்கு உண்ண வைத்ததோர் வித்து அது ஆமே  21

ஓடிச்சென்று அங்கே ஒருபொருள் கண்டவர்

நாடியின் உள்ளாக நாதம் எழுப்புவர்

தேடிச்சென்று அங்கே தேனை முகந்து உண்டு

பாடியுள் நின்ற பகைவரைக் கட்டுமே  22

கட்டிட்ட தாமரை ஞாளத்தில் ஒன்பது

மட்டிட்ட கன்னியர் மாதுடன் சேர்ந்தனர்

கட்டிட்டு நின்று களங்கனி ஊடுபோய்ப்

பொட்டு இட்டு நின்று பூரணம் ஆனதே  23

பூரண சத்தி ஏழுமூன்று அறையாக

ஏர் அணி கன்னியர் எழுநூற்றஞ்சு ஆயினர்

நாரணன் நான்முகன் ஆதிய ஐவர்க்கும்

காரணம் ஆகிக் கலந்து விரிந்ததே  24

விரிந்து குவிந்து விளைந்தஇம் மங்கை

கரந்து உள் எழுந்து கரந்தங் கிருக்கிற்

பரந்து குவிந்தது பார்முதற் பூதம்

இரைந்தெழு வாயு விடத்தில் ஒடுங்கே  25

இடையொடு பிங்கலை என்னும் இரண்டு

மடைபடு வாயுவும்  மாறியே நிற்கும்

தடை அவை ஆறு எழும் தண்சுடர் உள்ளே

மிடைவளர் மின்கொடி தன்னில் ஒடுங்கே  26

ஒடுங்கி ஒருங்கி உணர்ந்து அங்கு இருக்கில்

அடங்கி அடங்கிடும் வாயு அதனுள்

மடங்கி மடங்கிடும் மன் உயி ருள்ளே

நடங்கொண்ட கூத்தனும் நாடுகின் றானே  27

நாடியின் உள்ளே நாதத் தொனியுடன்

தேடி உடன்சென்றத் திருவினைக் கைக்கொண்டு

பாடியுள் நின்ற பகைவரைக் கட்டிட்டு

மாடில்  ஒருகை மணிவிளக்கு ஆனதே  28

அணுமாதி சித்திகள் ஆனவை கூறில்

அணுவில் அணுவின் பெருமையில் நேர்மை

இணுகாத வேகார் பரகாய மேவல்

அணுவத் தனை எங்கும் தானாதல் என்று எட்டே  29

எட்டா கியசித்தி யோரெட்டி யோகத்தாற்

கிட்டாப் பிராணனே செய்தாற் கிடைத்திடும்

ஒட்டா நடுநாடி மூலத்த னல்பானு

விட்டான் மதியுண்ண வும்வரு மேலதே  30

சித்திகள் எட்டு என்றிச் சேரெட்டி யோகத்தால்

புத்திகள் ஆனவை எல்லாம் புலப்படும்

சித்திகள் எண்சித்தி தானாந் திரிபுரை

சத்தி அருள்தரத் தான் உளவாகுமே  31

அணிமாஎட்டு இவை தன்னோடு எழிற்பரங் கைகூடப்

பட்டவர் சித்தர் பரலோகம் சேர்தலால்

இட்டம் அது உள்ளே இறுக்கல் பரகாட்சி

எட்டு வரப்பும் இடம் தான் நின்று எட்டுமே  32

மந்தர மேறு மதிபானு இவைமாற்றிக்

கந்தாய்க் குழியில் கசடு அற வல்லார்க்குத்

தந்து இன்றி நற்காமியலோகம் சார்வாகும்

அந்த உலகம் அணிமாதி ஆமே  33

முடிந்திட்டு வைத்து முயங்கில் ஓராண்டில்

அணிந்த அணிமாகை தானாம் இவனும்

தணிந்த அப் பஞ்சினும் தான் நொய்யது ஆகி

மெலிந்து அங்கு இருந்திடும் வெல்ல ஒண் ணாதே  34

இலகிமா

ஆகின்ற அத்தனி நாயகி தன்னுடன்

போகின்ற தத்துவம் எங்கும் புகல தாய்ச்

சாகின்ற காலங்கள் தன்வழி நின்றிடின்

மாய்கின்ற ஐயாண்டின் மாலகு ஆகுமே  35

மாலகு ஆகிய மாயனைக் கண்டபின்

தான் ஒளி ஆகித் தழைத்து அங்கு இருந்திடும்

பால் ஒளி ஆகிப் பரந்து எங்கும் நின்றது

மேல் ஒளி ஆகிய மெய்ப்பொருள் காணுமே  36

மகிமா

மெய்ப்பொருள் சொல்லிய மெல்லிய லாளுடன்

தற்பொருள் ஆகிய தத்துவம் கூடிடக்

கைப்பொருள் ஆகக் கலந்திடும் ஓர் ஆண்டின்

மைப்பொருள் ஆகும் மகிமா ஆவது ஆகுமே  37

ஆகின்ற கால் ஒளி யாவது கண்டபின்

போகின்ற காலங்கள் போவதும் இல்லையாம்

மேனின்ற காலங்கள் வெளியுற நின்ற பின்

தான் நின்ற காலங்கள் தன்வழி ஆகுமே  38

தன்வழி யாகத் தழைத்திடு ஞானமும்

தன்வழி யாகத் தழைத்திடும் வையகம்

தன்வழி யாகத் தழைத்த பொருள் எல்லாம்

தன்வழி தன்னரு ளாகி நின் றானே  39

பிராத்தி

நின்றன தத்துவ நாயகி தன்னுடன்

கண்டன பூதப் படை அவை எல்லாம்

கொண்டவை ஓராண்டு கூட இருந்திடில்

விண்டது வேநல்ல பிராத்தி அது ஆகுமே  40

கரிமா

ஆகின்ற மின் ஒளியாவது கண்டபின்

பாகின்ற பூவில் பரப்பு அவை காணலாம்

மேகின்ற காலம் வெளியுற நின்றது

போகின்ற காலங்கள் போவதும் இல்லையே  41

போவது ஒன்று இல்லை வருவது தான் இல்லை

சாவது ஒன்று இல்லை தழைப்பது தான் இல்லை

தாமதம் இல்லை தமர் அகத்து இன்னொளி

ஆவதும் இல்லை அறிந்து கொள் வார்க்கே  42

அறிந்த பராசத்தி உள்ளே அமரில்

பறிந்தது பூதப் படை அவை எல்லாம்

குவிந்தவை ஓர் ஆண்டு கூட இருக்கில்

விரிந்த பரகாயம்  மேவலும் ஆமே  43

பிராகாமியம்

ஆன விளக்கு ஒளியாவது அறிகிலர்

மூல விளக்கு ஒளி முன்னே உடையவர்

கான விளக்கு ஒளி கண்டுகொள் வார்கட்கு

மேலை விளக்கு ஒளி வீடு எளிதாம் நின்றே  44

ஈசத்துவம்

நின்ற சதாசிவ நாயகி தன்னுடன்

கண்டன பூதப் படை அவை எல்லாம்

கொண்ட அவை ஓர் ஆண்டு கூடி இருந்திடில்

பண்டைய ஈசன் தத்துவம்ஆகுமே  45

ஆகின்ற சந்திரன் தன்னொளி ஆயவன்

ஆகின்ற சந்திரன் தட்பமும் ஆயிடும்

ஆகின்ற சந்திரன் தன்கலை கூடிடில்

ஆகின்ற சந்திரன் தான் அவன் ஆமே  46

தானே படைத்திட வல்லவன் ஆயிடும்

தானே அளித்திட வல்லவன் ஆயிடும்

தானே சங்காரத் தலைவனும் ஆயிடும்

தானே இவன் என்னும் தன்மையன் ஆமே  47

தன்மையது ஆகத் தழைத்த கலையினுள்

பன்மையது ஆகப் பரந்தஐம் பூதத்தை

வன்மைய தாக மறித்திடில் ஓர் ஆண்டின்

மென்மையது ஆகிய மெய்பொருள் காணுமே  48

வசித்துவம்

மெய்ப்பொரு ளாக விளைந்தது ஏது எனின்

நற்பொரு ளாகிய நல்ல வசித்துவம்

கைப்பொருள் ஆகக் கலந்த உயிர்க்கு எல்லாம்

தற்பொருள் ஆகிய தன்மையன் ஆகுமே  49

தன்மைய தாகத் தழைத்த பகலவன்

மென்மையது ஆகிய மெய்ப்பொருள் கண்டிடின்

பொன்மையது ஆகப் புலன்களும் போயிட

நன்மையது ஆகிய நற்கொடி காணுமே  50

நற்கொடி யாகிய நாயகி தன்னுடன்

அக்கொடி யாகம் அறிந்திடில் ஓராண்டு

பொற்கொடி யாகிய புவனங்கள் போய்வருங்

கற்கொடி யாகிய காமுக னாமே  51

காமரு தத்துவ மானது வந்தபின்

பூமரு கந்தம் புவனன் அது ஆயிடும்

மாமரு உன் இடை மெய்த்திடு மானன் ஆய்

நாமரு வும்ஒளி நாயகம் ஆனதே  52

நாயகம் ஆகிய நல்லொளி கண்டபின்

தாயக மாகத் தழைத்து அங்கு இருந்திடும்

போய் அகம் ஆன புவனங்கள் கண்டபின்

பேய் அகமாகிய பேரொளி காணுமே  53

பேரொளி ஆகிய பெரியஅவ் எட்டையும்

பார் ஒளி யாகப் பதைப்பு அறக் கண்டவன்

தார் ஒளி யாகத் தரணி முழுது மாம்

ஓர் ஒளி யாகிய கால் ஒளி காணுமே  54

காலோடு உயிரும்  கலக்கும் வகைசொல்லின்

கால் அது அக்கொடி நாயகி தன்னுடன்

கால் அது ஐஞ்நூற்று ஒரு பத்து மூன்றையுங்

கால் அது வேண்டிக் கொண்டஇவ் வாறே  55

ஆறு அது வாகும் அமிர்தத் தலையினுள்

ஆறு அது ஆயிரம்  முந்நூற் றொடு ஐஞ்சு உள

ஆறு அது  ஆயிரம் ஆகும் அருவழி

ஆறு அதுவாக வளர்ப்பது இரண்டே  56

இரண்டினின் மேலே சதாசிவ நாயகி

இரண்டு அது கால்கொண்டு எழுவகை சொல்லில்

இரண்டு அது ஆயிரம் ஐம்பதோடு ஒன்றாய்த்

திரண்டது காலம் எடுத்ததும் அஞ்சே  57

அஞ்சுடன் அஞ்சு முகம் உள நாயகி

அஞ்சுடன் அஞ்சு அது ஆயுதம் ஆவது

அஞ்சு அது அன்றி இரண்டு அது ஆயிரம்

அஞ்சு அது காலம் எடுத்துளும் ஒன்றே  58

ஒன்று அது ஆகிய தத்துவ நாயகி

ஒன்று அது கால் கொண்டு ஊர்வகை சொல்லிடில்

ஒன்று அது வென்றிகொள் ஆயிரம் ஆயிரம்

ஒன்று அது காலம் எடுத்துளும் முன்னே  59

முன் எழும் அக்கலை நாயகி தன்னுடன்

முன்னுறு வாயு முடிவகை சொல்லிடின்

முன்னுறும் ஐம்பத் தொன்றுடன் அஞ்சுமாய்

முன்னுறு வாயு முடிவகை யாமே  60

ஆய்வரும் அத்தனி நாயகி தன்னுடன்

ஆய்வரு வாயு அளப்பது சொல்லிடில்

ஆய்வரும் ஐஞ்நூற்று முப்பதொடு ஒன்பது

மாய்வரு வாயு வளப்புள் இருந்ததே  61

இருநிதி ஆகிய எந்தை இடத்து

இருநிதி வாயு இயங்கு நெறியில்

இருநூற்று முப்பத்து மூன்றுடன் அஞ்சாய்

இருநிதி வாயு இயங்கும் எழுத்தே  62

எழுகின்ற சோதியுள் நாயகி தன்பால்

எழுகின்ற வாயு இடம் அது சொல்லில்

எழுநூற்று இருபத்து ஒன்பான் அதுநாலாய்

எழுந்துடன் அங்கி இருந்தது இவ்வாறே  63

ஆறு அது கால்கொண்டு இரதம் விளைத்திடும்

ஏழு அது கால்கொண்டு இரட்டி இறக்கிட

எட்டு அது கால்கொண்டு இடவகை ஒத்தபின்

ஒன்பது மாநிலம் ஒத்தது வாயுவே  64

சந்திரன் சூரியன் தற்பரன் தாணுவில்

சந்திரன் தானும்  தலைப்படும் தன்மையைச்

சந்தியி லேகண்டு தான் ஆம் சகமுகத்து 

உந்திச் சமாதி உடை ஒளி யோகியே  65

அணங்கற்ற மாதல் அருஞ்சன நீவல்

வணங்குற்ற கல்விமா ஞான மிகுத்தல்

சிணங்குற்ற வாயர் சித்திதூரம் கேட்டல்

நுணங்கற் றிரோதல்கால் வேகத்து நுந்தலே  66

மரணஞ் சரைவிடல் வண்பர காயம்

இரணஞ் சேர்பூமி இறந்தோர்க்கு அளித்தல்

அரணன் திருவுற வாதன்மூ வேழாங்

கரனுரு கேள்வி கணக்கு அறிந் தோனே  67

ஓதம் ஒலிக்கும் உலகை வலம்வந்து

பாதங்கள் நோவ நடந்தும் பயனில்லை

காதலில் அண்ணலைக் காண இனியவர்

நாதன் இருந்த நகர் அறி வாரே.  68

மூல முதல்வேதா மால் அரன் முன்னிற்கக்

கோலிய ஐம்முகன் கூறப் பரவிந்து

சாலப் பரநாதம் விந்துத் தனிநாதம்

பாலித்த சத்தி பரைபரன் பாதமே  69

ஆதார யோகத்து அதிதே வொடும் சென்று

மீதான தற்பரை மேவும் பரனொடு

மேதாதி ஈரெண் கலைசெல்ல மீது ஒளி

ஓதா அசிந்தமீ தானந்த யோகமே  70

மதியமும் ஞாயிறும் வந்துடன் கூடித்

துதிசெய் பவர் அவர் தொல்வா னவர்கள்

விதி அது செய்கின்ற மெய் அடி யார்க்குப்

பதி அது காட்டும் பரமன்நின் றானே  71

கட்டவல் லார்கள் கரந்து எங்கும்  தான் ஆவர்

மட்டு அவிழ் தாமரை உள்ளே மணம் செய்து 

பொட்டு எழக் குத்திப் பொறி எழத் தண்டு இட்டு 

நட்டு அறி வார்க்கு நமன் இல்லை தானே