பொது

     

௨ 

திரு நாவுக்கரசு  சுவாமிகள்   அருளிச்செய்த
ஆறாம் திருமுறை 

தகவல் பலகை	விவரம்
தலம்	பொது
பாடியவர்கள்	அப்பர் (1)        இரு நிலனாய் தீ ஆகி (6-94)
பண்	திருத்தாண்டகம்
குறிப்புகள்	இது நின்ற திருத்தாண்டகம் என போற்றப் படுகிறது.  இறைவன் உலகமாய் நின்ற நிலையினை வகுத்து கூறுவதால் இப்பெயர் பெற்றது.  வடமொழி ருத்திரத்திற்கு இணையாக போற்றப் படுவது.  அன்றாட வழிபாட்டில் ஓத வேண்டிய திருப்பதிகம்.
பதிக பலன்	மன அமைதி கிடைக்கும்.
வரிசை எண்.	94

திருச்சிற்றம்பலம்          

இருநிலனாய்த் தீயாகி நீரும் ஆகி
இயமானனாய் எறியும்  காற்றும் ஆகி
அருநிலைய திங்களாய் ஞாயி றாகி
ஆகாச மாய் அட்ட மூர்த்தி ஆகிப்
பெருநலமும்  குற்றமும் பெண்ணும் ஆணும்
பிற உருவும்  தம் உருவுந் தாமே ஆகி
நெரு நலையாய் இன்று ஆகி நாளை ஆகி
நிமிர்புன் சடையடிகள் நின்ற வாறே.  1  

மண்ணாகி விண்ணாகி மலையும் ஆகி
வயிரமுமாய் மாணிக்கம்  தானே ஆகிக்
கண் ஆகிக் கண்ணுக்கு ஓர் மணியும் ஆகிக்
கலையாகிக் கலைஞானம் தானே ஆகிப்
பெண்ணாகிப் பெண்ணுக்கு ஓர் ஆணும் ஆகிப்
பிரளயத்துக்கு அப்பால் ஓர் அண்டம் ஆகி
எண் ஆகி எண்ணுக்குக் ஓர் எழுத்தும் ஆகி
எழும் சுடரா எம் அடிகள் நின்ற வாறே.  2  

கல்லாகிக் களறாகிக் கானும் ஆகிக்
காவிரியாய்க் காலாறாய்க் கழியும் ஆகிப்
புல் ஆகிப் புதல் ஆகிப் பூடும் ஆகிப்
புரம் ஆகிப் புர மூன்றும்  கெடுத்தான் ஆகிச்
சொல்லாகிச் சொல்லுக்கு ஓர் பொருளும் ஆகிச்
சுலாவாகிச் சுலாவுக்கு ஓர் சூழ லாகி
நெல்லாகி நிலன் ஆகி நீரும் ஆகி
நெடுஞ்சுடராய் நிமிர்ந்தடிகள் நின்ற வாறே.  3  

காற்று ஆகிக் கார்முகிலாய்க் காலம் மூன்றாய்க்
கனவாகி நனவாகிக் கங்குல் ஆகிக்
கூற்று ஆகிக் கூற்று உதைத்த கொல் களிறும் ஆகிக்
குரைகடலாய்க் குரைகடற்கு ஓர் கோமானுமாய்
நீற்றானாய் நீறேற்ற மேனி யாகி
நீள்விசும்பாய் நீள்விசும்பின் உச்சி யாகி
ஏற்றானாய் ஏறு ஊர்ந்த செல்வன் ஆகி
எழும் சுடராய் எம் அடிகள் நின்ற வாறே.  4  

தீ ஆகி நீர் ஆகித் திண்மை ஆகித்
திசை ஆகி அத்திசைக்கு ஓர் தெய்வம் ஆகித்
தாய் ஆகித் தந்தையாய்ச் சார்வும் ஆகித்
தாரகையும் ஞாயிறும் தண்மதியும் ஆகிக்
காய் ஆகிப் பழம் ஆகிப் பழத்தில் நின்ற
இரதங்கள் நுகர்வானும்  தானே ஆகி
நீ ஆகி நான் ஆகி நேர்மை ஆகி
நெடும்  சுடராய் நிமிர்ந்து அடிகள் நின்ற வாறே.  5  

அங்கமாய் ஆதியாய் வேதம் ஆகி
அருமறையோடு ஐம் பூதம்   தானே ஆகிப்
பங்கமாய்ப் பலசொல்லும் தானே ஆகிப்
பான்மதியோடு ஆதியாய்ப் பான்மை ஆகிக்
கங்கையாய்க் காவிரியாய்க் கன்னி யாகிக்
கடல் ஆகி மலை ஆகிக் கழியும் ஆகி
எங்குமாய் ஏறு ஊர்ந்த செல்வன் ஆகி
எழும் சுடராய் எம் அடிகள் நின்ற வாறே.  6  

மாதா பிதாவாகி மக்கள் ஆகி
மறிகடலும் மால்விசும்பும்  தானே ஆகிக்
கோதா விரியாய்க் குமரி ஆகிக்
கொல்புலித்தோல் ஆடைக் குழகன் ஆகிப்
போதாய மலர்கொண்டு போற்றி நின்று
புனைவார் பிறப்பு அறுக்கும் புனிதன் ஆகி
யாதானும் என நினைந்தார்க்கு எளிதே ஆகி
அழல்வண்ண வண்ணர்தாம் நின்ற வாறே.  7  

ஆவாகி ஆவினில் ஐந்தும் ஆகி
அறிவாகி அழல் ஆகி அவியும் ஆகி
நாவாகி நாவுக்கு ஓர் உரையும் ஆகி
நாதனாய் வேதத்தின் உள்ளோன் ஆகிப்
பூவாகிப் பூவுக்கு ஓர் நாற்றம் ஆகிப்
பூக்குளால் வாசமாய் நின்றான் ஆகித்
தேவாகித் தேவர் முதலும் ஆகிச்
செழுஞ்சுடராய்ச் சென்று அடிகள் நின்ற வாறே.  8  

நீராகி நீள அகலம் தானே யாகி
நிழல் ஆகி நீள்விசும்பின் உச்சி யாகிப்
பேராகிப் பேருக்கு ஓர் பெருமை ஆகிப்
பெருமதில்கள் மூன்றினையும் எய்தான் ஆகி
ஆரேனும்  தன் அடைந்தார் தம்மை எல்லாம்
ஆட்கொள்ள வல்ல எம் ஈசனார் தாம்
பார் ஆகிப் பண் ஆகிப் பாடல் ஆகிப்
பரஞ்சுடராய்ச் சென்றடிகள் நின்ற வாறே.  9  

மால் ஆகி நான்முகனாய் மாபூ தமாய்
மருக்கமாய் அருக்கமாய் மகிழ்வும் ஆகிப்
பாலாகி எண் திசைக்கும் எல்லை ஆகிப்
பரப்பாகிப் பரலோகம்  தானே ஆகிப்
பூலோகப் புவலோக சுவலோ கமாய்ப்
பூதங்க ளாய்ப்புராணன் தானே ஆகி
ஏலா தன எலாம் ஏல்விப் பானாய்
எழுஞ்சுடராய் எம் அடிகள் நின்ற வாறே.  10 

திருச்சிற்றம்பலம்