திருமந்திரம் 2:09 - படைத்தல்

௨

திருமூல தேவ நாயனார்  அருளிச்செய்த திருமந்திரம் 
பத்தாம் திருமுறை

தகவல் பலகை	விவரம்
அதிகாரம்	9
தந்திரம்	இரண்டாம்  தந்திரம்
திருமுறை	திருமந்திரம்  - 10
ஆசிரியர்	திருமூலர்
அதிகார தலைப்பு	9.  சர்வ சிருஷ்டி [படைத்தல்]
பிற குறிப்புகள்	எல்லாவற்றையும் படைத்தல்

திருச்சிற்றம்பலம்

                  

ஆதியோடு அந்தம் இலாத பராபரம்

போதம் அது ஆகப் புணரும் பராபரை

சோதி அதனில் பரம் தோன்றத் தோன்றுமாம்

தீதில் பரை; அதன் பால்திகழ் நாதமே. 1

நாதத்தில் விந்துவும் நாத விந்துக்களில்

தீதற் றகம்வந்த சிவன்சத்தி என்னவே

பேதித்து ஞானங் கிரியை பிறத்தலால்

வாதித்த இச்சையில் வந்து எழும் விந்துவே.  2

இல்லது சத்தி இடம் தனில் உண்டாகிக்

கல் ஒளி போலக் கலந்து உள் இருந்திடும்

வல்லது ஆக வழிசெய்த அப்பொருள்

சொல்லது சொல்லிடில் தூராதி தூரமே.  3

தூரத்திற் சோதி தொடர்ந்து ஒரு சத்தியாய்

ஆர்வத்து நாதம் அணைந்து ஒரு விந்துவாய்ப்

பாரச் சதாசிவம் பார்முதல் ஐந்துக்கும்

சார்வத்து சத்திஓர் சாத்துமான் ஆமே.  4

மானின்கண் வானாகி வாயு வளர்ந்திடும்

கானின்கண் நீரும் கலந்து கடினமாய்த்

தேனின்கண் ஐந்தும் செறிந்து ஐந்து பூதமாய்ப்

பூவின்கண் நின்று பொருந்தும் புவனமே.  5

புவனம் படைப்பான் ஒருவன் ஒருத்தி

புவனம் படைப்பார்க்குப் புத்திரர் ஐவர்

புவனம் படைப்பானும் பூமிசை ஆயனாய்

புவனம் படைப்பானப் புண்ணியன் தானே.  6

புண்ணிய  நந்தி பொருந்தி உலகு எங்கும்

தண்ணிய மானை வளர்த்திடும் சத்தியும்

கண்ணியல் பாகக் கலவி முழுதுமாய்

மண்ணியல் பாக மலர்ந்தெழு பூவிலே.  7

நீரகத்து இன்பம் பிறக்கும் நெருப்பு இடை

காயத்தில் சோதி பிறக்கும்அக் காற்று இடை

ஓர்வு உடை நல் உயிர்ப் பாதம் ஒலிசத்தி

நீர் இடை மண்ணின் நிலைபிறப் பாமே.  8

உண்டு உலகு ஏழும் உமிழ்ந்தான் உடனாகி

அண்டத்து அமரர் தலைவனும் ஆதியும்

கண்டச் சதுர் முகக் காரணன் தன்னொடும்

பண்டு இவ்வுலகம் படைக்கும் பொருளே.  9

ஓங்கு பெருங்கடல் உள்ளுறு வானொடும்

பாங்கார் கயிலைப் பராபரன் தானும்

வீங்குங் கமல மலர்மிசை மேல் அயன்

ஆங்குயிர் வைக்கும் அது உணர்ந் தானே.  10

காரணன் அன்பில்  கலந்து எங்கும் நின்றவன்

நாரணன் நின்ற நடுவுடலாய் நிற்கும்

பாரணன் அன்பின் பதம் செய்யும் நான்முகன்

ஆரணமாய் உலகாய் அமர்ந் தானே.  11

பயன் எளிதாம் பரு மாமணி செய்ய

நயன் எளிது ஆகிய நம்பன் ஒன்று உண்டு

அயன் ஓளியாய் இருந்து அங்கே படைக்கும்

பயன் எளிது ஆம் வயணம் தெளிந் தேனே.  12

போக்கும் வரவும் புனிதன் அருள்புரிந்து 

ஆக்கமும் சிந்தையது ஆகின்ற காலத்து

மேக்கு மிகநின்ற எட்டுத் திசையொடும்

தாக்கும் கலக்கும் தயாபரன் தானே.  13

நின்று உயிர் ஆக்கும்  நிமலன்என் ஆருயிர்

ஒன்று உயிர் ஆக்கும் அளவை உடலுற

முன்துயர் ஆக்கும் உடற்கும் துணையதா

நன்று உயிர்ப் பானே நடுவுநின் றானே.  14

ஆகின்ற தன்மையில் அக்கணி கொன்றையன்

வேகின்ற செம்பொனின் மேல் அணி மேனியன்

போகின்ற சீவன் புகுந்து உடலாய்உளன்

ஆகின்ற தன்மைசெய் ஆண் தகையானே.  15

ஒருவன் ஒருத்தி விளையாடல் உற்றார்

இருவர் விளையாட்டும் எல்லாம் விளைக்கும்

பருவங்கள் தோறும் பயன்பல வான

திரு ஒன்றில்,  செய்கை செகம்  முற்றும் ஆமே.  16

புகுந்து அறிவான் புவனாபதி அண்ணல்

புகுந்து அறிவான் புரி சக்கரத்து அண்ணல்

புகுந்து அறிவான் மலர் மேல் உறை புத்தேள்

புகுந்து அறியும் முடிக்கு ஆகி நின் றாரே.  17

ஆணவச் சத்தியும் ஆம்அதில் ஐவரும்

காரிய காரண ஈசர் கடைமுறை

பேணிய ஐந்தொழி லால்விந்து வில் பிறந்து

ஆணவம் நீங்காதவர் எனல் ஆகுமே.  18

உற்றமுப் பால் ஒன்று மாயாள் உதயமாம் 

மற்றைய மூன்றும் மாயோ தயம்விந்து

பெற்றவன் நாதம் பரையிற் பிறத்தலால்

துற்ற பரசிவன் தொல்விளை யாட்டிதே.  19

ஆகாய மாதி சதாசிவர் ஆதி என்

போகாத சத்தியுள் போந்து உடன் போந்தனர்

மாகாய ஈசன் அரன்மால் பிரமனாம்

ஆகாயம் பூமிமுன் காண அளித்தலே.  20

அளியார் முக்கோணம் வயிந்தவந் தன்னில்

அளியார் திரிபுரை யாம் அவள் தானே

அளியார் சதாசிவம் ஆகி அமைவாள்

அளியார் கருமங்கள் ஐந்துசெய் வாளே.  21

வாரணி கொங்கை மனோன்மணி மங்கலி

காரணி காரியம் ஆகக் கலந்தவள்

வாரணி ஆரணி வானவர் மோகினி

பூரணி போதாதி போதமும் ஆமே.  22

நின்றது தானாய் நிறைந்த மகேசுரன்

சென்றங்கு இயங்கும் அரன்திரு மால் அவன்

மன்றது செய்யும் மலர்மிசை மேல் அயன்

என்ற இவராக இசைந்து இருந்தானே.  23

ஒருவனுமே உலகு ஏழும் படைத்தான்

ஒருவனுமே உலகு ஏழும் அளித்தான்

ஒருவனுமே உலகு ஏழும் துடைத்தான்

ஒருவனுமே உலகோடு உயிர் தானே.  24

செந்தாமரை வண்ணன் தீவண்ணன் எம் இறை

மைந்தார் முகில்வண்ணன் மாயம் செய் பாசத்தும்

கொந்தார் குழலியர் கூடிய கூட்டத்தும்

மைந்தார் பிறவி அறுத்து நின்றானே.  25

தேடும் திசை எட்டும் சீவன் உடல்உயிர்

கூடும் பிறவிக் குணம் செய்த மாநந்தி

ஊடும் அவர் தமது உள்ளத்துள்ளே நின்று

நாடும் வழக்கமும் நான்அறிந் தேனே.  26

ஓர் ஆயமே உலகு ஏழும் படைப்பதும்

ஓர் ஆயமே உலகு ஏழும்  அளிப்பதும்

ஓர் ஆயமே உலகு ஏழும் துடைப்பதும்

ஓர் ஆயமே  உலகோடு உயிர் தானே.  27

நாதன் ஒருவனும் நல்ல இருவரும்

கோது குலத்தொடும் கூட்டிக் குழைத்தனர்

ஏது பணி என்று இசையும் இருவருக்கு 

ஆதி இவனே அருளுகின் றானே.  28

அப்பரிசு எண்பத்து நான்குநூறு ஆயிரம்

மெய்ப்பரிசு எய்தி விரிந்து உயிராய் நிற்கும்

பொய்ப் பரிசு எய்திப் புகலும் மனிதர்கட்கு

இப்பரிசே இருள் மூடிநின் றானே.  29

ஆதித்தன், சந்திரன், அங்கி, எண்பாலர்கள்

போதித்த வான் ஒலி, பொங்கிய நீர்புவி

வாதித்த சத்து ஆதி, வாக்கு மனாதிகள்

ஓதுற்ற மாயையின் விந்துவின் உற்றதே.  30