2:14 - கரு உற்பத்தி

    ௨

திருமூல தேவ நாயனார்  அருளிச்செய்த திருமந்திரம் 
பத்தாம் திருமுறை

தகவல் பலகை	விவரம்
அதிகாரம்	14
தந்திரம்	இரண்டாம்  தந்திரம்
திருமுறை	திருமந்திரம்  - 10
ஆசிரியர்	திருமூலர்
அதிகார தலைப்பு	14.  கரு உற்பத்தி - கர்ப்ப கிரியை
பிற குறிப்புகள்	உயிர்களை காக்கும் முறைமை

திருச்சிற்றம்பலம்

                  

ஆக்குகின்றான்முன் பிரிந்த இருபத்தஞ்சு

ஆக்குகின்றான் அவன் ஆதி எம் ஆருயிர்

ஆக்குகின்றான் கர்ப்பக் கோளகையுள் இருந்து

ஆக்குகின்றான் அவன் ஆவது அறிந்தே.  1

அறிகின்ற மூலத்தின் மேல்அங்கி அப்புச்

செறிகின்ற ஞானத்துச் செந்தாள் கொளுவிப்

பொறைநின்ற இன்னுயிர் போந்துற நாடிப்

பறிகின்ற பத்தெனும் பாரஞ்செய் தானே.  2

இன்புறு காலத்து இருவர்முன்பு ஊறிய

துன்புறு பாசத் துயர்மனை வான் உளன்

பண்புறு காலமும் பார்மிசை வாழ்க்கையும்

அன்புறு காலத்து அமைத்து ஒழிந் தானே.  3

கருவை ஒழிந்தவர் கண்டநால் மூவேழ்

புருடன் உடலில் பொருந்தும் மற்று ஓரார்

திருவின் கருக்குழி தேடிப் புகுந்த

துருவம் இரண்டாக ஓடி விழுந்ததே.  4

விழுந்தது லிங்கம் விரிந்தது யோனி

ஒழிந்த முதல்ஐந்தும் ஈரைந்தொ டேறிப்

பொழிந்த புனல்பூதம் போற்றுங் கரணம்

ஒழிந்த நுதல்உச்சி உள்ளம்  ஒளித்ததே.  5

பூவின் மணத்தைப் பொருந்திய வாயுவும்

தாவி உலகில் தரிப்பித்த வாறுபோல்

மேவிய சீவனில் மெல்லநீள் வாயுவும்

கூவி அவிழுங் குறிக்கொண்ட போதே.  6

போகின்ற எட்டும் புகுகின்ற பத்தெட்டும்

மூழ்கின்ற முத்தனும் ஒன்பது வாய்தலும்

நாகமும் எட்டுடன் நாலு புரவியும்

பாகன் விடானெனிற் பன்றியு மாமே.  7

ஏற எதிர்க்கில் இறையவன் தானாகும்

மாற எதிர்க்கில் அரியவன் தானாகும்

நேர் ஒக்க வைக்கின் நிகர்ப்போதத் தான் ஆகும்

பேர் ஒத்த மைந்தனும் பேரரசு ஆளுமே.  8

ஏயங் கலந்த இருவர் தம் சாயத்துப்

பாயும் கருவும் உருவாம்  எனப்பல

காயம் கலந்தது காணப் பதிந்தபின்

மாயம் கலந்த மனோலயம் ஆனதே.  9

கர்ப்பத்துக் கேவல மாயாள் கிளைகூட்ட

நிற்குந் துரியமும் பேதித்து நினைவு எழ

வற்புறு காமியம் எட்டு ஆதல் மாயேயம்

சொற்பு உறு தூய்மறை வாக்கின் ஆம் சொல்லே.  10

என்பால் மிடைந்து நரம்பு வரிக்கட்டிச்

செம்பால் இறைச்சி திருந்த மனைசெய்து

இன்பால் உயிர்நிலை செய்த இறை ஓங்கும்

நன்பால் ஒருவனை நாடுகின் றேனே. 11

பதம் செய்யும் பால்வண்ணன் மேனிப் பகலோன்

இதம் செய்யும் ஒத்து உடல் எங்கும் புகுந்து

குதம் செய்யும் அங்கியின் கோபம் தணிப்பான்

விதம் செய்யு மாறே விதித்தொழிந் தானே.  12

ஒழிபல செய்யும் வினை உற்ற நாளே

வழிபல நீராடி வைத்து எழு வாங்கிப்

பழிபல செய்கின்ற பாசக் கருவைச்

சுழிபல வாங்கிச் சுடாமல்வைத் தானே.  13

சுக்கில நாடியில் தோன்றிய வெள்ளியும்

அக்கிர மத்தே தோன்றும் அவ் வியோனியும்

புக்கிடும் எண்விரல் புறப்பட்டு நால்விரல்

அக்கரம் எட்டும்எண் சாண் அது ஆகுமே.  14

போகத்துள் ஆங்கே புகுந்த புனிதனும்

கோசத்துள் ஆகம் கொணர்ந்த கொடைத்தொழில்

ஏகத்துள் ஆங்கே இரண்டு எட்டு மூவைந்து

மோகத்துள் ஆங்கு ஒரு முட்டைசெய் தானே.  15

பிண்டத்தில் உள்ளுறு பேதைப் புலன்ஐந்தும்

பிண்டத்தி னூடே பிறந்து மரித்தது

அண்டத்தின் உள்ளுறு சீவனும் அவ்வகை

அண்டத்து நாதத்து அமர்ந்திடுந் தானே.  16

இலைப் பொறி ஏற்றி எனது உடல் ஈசன்

துலைப்பொறி யில் கரு ஐந்துடன் நாட்டி

நிலைப்பொறி முப்பது நீர்மை கொளுவி

உலைப்பொறி ஒன்பதில் ஒன்றுசெய் தானே.  17

இன்புற்று இருவர் இசைவித்து வைத்தமண்

துன்பக் கலசம் அணைவான் ஒருவனே

ஒன்பது நீர்ச்சால் கலசம் பதினெட்டு

வெந்தது சூளை விளைந்தது தானே.  18

அறியீர் உடம்பினில் ஆகிய ஆறும்

பிறியீர் அதனில் பெருகும் குணங்கள்

செறியீர் அவற்றினுள் சித்திகள் இட்டது

அறிய ஈர் ஐந்தினுள் ஆனது பிண்டமே.  19

உடல்வைத்த வாறும் உயிர்வைத்த வாறும்

மடைவைத்த ஒன்பது வாய்தலும் வைத்துத்

திடம்வைத்த தாமரைச் சென்னியுள் அங்கிக்

கடைவைத்த ஈசனைக் கைகலந் தேனே.  20

கேட்டுநின் றேன்எங்கும் கேடில் பெருஞ்சுடர்

மூட்டுகின் றான்முதல் யோனி மயன் அவன்

கூட்டுகின் றான் குழம்பின் கருவை உரு

நீட்டி நின்று ஆகத்து நேர்ப்பட்ட வாறே.  21

பூவுடன் மொட்டுப் பொருந்த அலர்ந்தபின்

காவுடைத் தீபம் கலந்து பிறந்திடும்

நீர் இடை நின்ற குமிழி நிழலதாய்ப்

பாருடல் எங்கும் பரந்து எட்டும் பற்றுமே.  22

எட்டினுள் ஐந்தாகும் இந்திரி யங்களும்

கட்டிய மூன்று கரணமு மாய்விடும்

ஒட்டிய பாச உணர்வு என்னும் காயப்பை

கட்டி அவிழ்த்திடும் கண்ணுதல் காணுமே.  23

கண்ணுதல் நாமம் கலந்து உடம்பு ஆயிடைப்

பண்ணுதல் செய்து பசுபாசம் நீங்கிட

எண்ணிய வேதம் இசைந்த பரப்பினை

மண்முத லாக வகுத்துவைத் தானே.  24

அருள் அல்லது இல்லை அரனவன் அன்றி

அருள் இல்லை ஆதலின் அவ் ஓர் உயிரைத்

தருகின்ற போது இரு கைத்தாயர் தம்பால்

வருகின்ற நண்பு வகுத்திடுந் தானே.  25

வகுத்த பிறவியை மாதுநல் லாளும்

தொகுத்து இருள் நீக்கிய சோதி யவனும்

பகுத்து உணர்வு ஆகிய பல்லுயிர் எல்லாம்

வகுத்து உள்ளும் நின்றதோர் மாண்பது ஆமே.  26

மாண்பது வாக வளர்கின்ற வன்னியும்

காண்பது ஆண்பெண் அலி எனும் கற்பனை

பூண்பது மாதா பிதாவழி போலவே

ஆம்பதி செய்தானச் சோதிதன் ஆண்மையே.  27

ஆண்மிகில் ஆணாகும் பெண்மிகில்  பெண் ஆகும்

பூண்  இரண்டு ஒத்துப் பொருந்தில் அலியாகும்

தாண்மிகும் ஆயின்  தரணி முழுது ஆளும்

பாணவம்  மிக்கிடில் பாய்ந்ததும் இல்லையே.  28

பாய்ந்தபின் அஞ்சு ஓடில் ஆயுளும் நூறு ஆகும்

பாய்ந்தபின் நால் ஓடில் பாரினில் எண்பதாம்

பாய்ந்திடும் வாயுப் பகுத்து அறிந்து இவ்வகை

பாய்ந்திடும் யோகிக்குப் பாய்ச்சலும் ஆமே.  29

பாய்கின்ற வாயுக் குறையிற் குறள் ஆகும்

பாய்கின்ற வாயு விளைக்கின் முடம் ஆகும்

பாய்கின்ற வாயு நடுப்படில்  கூன் ஆகும்

பாய்கின்ற வாயு மாதர்க்கு இல்லைப்பார்க்கிலே.  30

மாதா உதரம் மலம் மிகில் மந்தனாம்

மாதா உதரம் சலம் மிகில் மூங்கையாம்

மாதா உதரம் இரண்டு ஒக்கின் கண் இல்லை

மாதா உதரத்தில் வந்த குழவிக்கே.  31

குழவியும் ஆணாம் வலத்தது வாகில்

குழவியும் பெண்ணாம் இடத்தது வாகில்

குழவியும் இரண்டாம் அபான எதிர்க்கில்

குழவி அலி ஆகும் கொண்டகால் ஒக்கிலே.  32

கொண்டநல் வாயு இருவர்க்கும் ஒத்தெழில்1

கொண்ட குழவியும் கோமளம் ஆயிடும்

கொண்டநல் வாயு இருவர்க்குங் குழறிடில்

கொண்டதும் இல்லையாம் கோல் வளை யாட்கே.  33

கோள்வளை உந்தியில் கொண்ட குழவியும்

தால்வளை உள்ளே தயங்கிய சோதியாம்

பால்வளர்ந்து உள்ளே பகலவன் பொன் உருப்

போல்வளர்ந்து உள்ளே பொருந்து உரு ஆமே.  34

உருவம் வளர்ந்திடும் ஒண் திங்கள் பத்தில்

பருவம் அது ஆகவே பாரினில் வந்திடும்

மருவி வளர்ந்திடும்  மாயையி னாலே

அருவம் அது ஆவது இங்கு ஆர் அறிவாரே.  35

இட்டான் அறிந்திலன் ஏற்றவள் கண்டிலள்

தட்டான் அறிந்தும் ஒருவர்க்கு உரைத்திலன்

பட்டாங்கு சொல்லும் பரமனும் அங்கு உளன்

கெட்டேன் இம்மாயையின் கீழ்மை எவ்வாறே.  36

இன்புற நாடி இருவரும் சந்தித்துத்

துன்புறு பாசத்தில் தோன்றி வளர்ந்தபின்

முன்புற நாடி நிலத்தில் முன் தோன்றிய

தொன்புற நாடிநின்று ஓதலும் ஆமே.  37

குயிற்குஞ்சு முட்டையைக் காக்கைக் கூட்டு இட்டால்

அயிர்ப்பு இன்றிக் காக்கை வளர்க்கின் றதுபோல்

இயக்கு இல்லை போக்கு இல்லை ஏன் என்பது இல்லை

மயக்கத்தால் காக்கை வளர்க்கின்ற வாறே.  38

முதற்கிழங்கு ஆய்முளை யாய் அம் முளைப்பின்

அதற் புதலாய்ப் பல மாய் நின்று அளிக்கும்

அதற்கு அதுவாய் இன்பம் ஆவதுபோல

அதற்கு அது வாய்நிற்கும் ஆதிப் பிரானே.  39

ஏனோர் பெருமை ஆகிலும் எம் இறை

ஊனே சிறுமையுள் உட்கலந்து அங்குளன்

வானோர் அறியும் அளவல்ல மாதேவன்

தானே அறியும் தவத்தினின் உள்ளே.  40

பரத்தில் கரைந்து பதிந்தநற் காயம்

உருத்தரித்து இவ்வுடல் ஓங்கிட வேண்டித்

திரைக்கடல் உப்புத் திரண்டது போலத்

திரித்துப் பிறக்கும் திருவரு ளாலே 41