திரு ஆலவாய்

                   

௨ 

திருஞானசம்பந்தர்  சுவாமிகள் அருளிச்செய்த
மூன்றாம்   திருமுறை

தகவல் பலகை	விவரம்
தலம்	திருஆலவாய்
ஊர்/வேறுபெயர்	மதுரை, கூடல் நகர், கடம்ப வனம், சிவராசதானி
நாடு	பாண்டிய
ॐசுவாமி	சோமசுந்தரக்கடவுள், சொக்கநாதர்
ॐஅம்பிகை	மீனாட்சி, அங்கயர்கன்னி
பாடியவர்கள்	திருஞானசம்பந்தர்(9)         நீலமாமிடற் (1:94)         மந்திரமாவது நீறு (2:66)         மானின் நேர் விழி (3:39)         காட்டுமாவது (3:47)         செய்யனே திருஆலவாய் (3:51)         வீடல் ஆலவாய் (3:52)         வேத வேள்வியை (3:108)         ஆல நீழல் உகந்த (3:115)         மங்கையர்க்கரசி (3:120)          திருநாவுக்கரசர்(2)         வேதியா வேத கீதா(4:62)         முளைத்தானை முன்னே(6:19)
ஸ்தல மரம்	கடம்பு
தீர்த்தம்	பொற்றாமரைக்குளம்
பண்	பழம் பஞ்சுரம்
குறிப்புகள்	பாணபத்திரர் வாயிலாக சேரமான் பெருமாளுக்கு திருமுகப்பாசுரம்  அளித்த பதி. சமணர்களை வாதம் செய்து, திருஞானசம்பந்தர் சைவத்தை நிலைநாட்டிய திருத்தலம்  பஞ்ச சபைகளுள் ஒன்று. இது வெள்ளி அம்பலம்.   பாண்டிய மன்னனுக்காக கால் மாறி ஆடிய தலம்  பூலோக கைலாசம் என போற்றப் பெறும் தலம்   பாண்டியனின் வெப்பு நோய் நீங்க இறைவன் திருக்குறிப்பை அறிய  அருளிய பதிகம்
பதிகப் பலன்	எல்லா நன்மையையும் உண்டாகும்.
வரிசை எண்.	115                                     1/14

திருச்சிற்றம்பலம்

ஆலநீழல் உகந்தது இருக்கையே
          ஆனபாடல் உகந்தது இருக்கையே
பாலின்நேர்மொழி யாள் ஒரு பங்கனே 
          பாதமோதலர் சேர்புர பங்கனே
கோலநீறணி மேதகு பூதனே 
          கோதிலார்மன மேவிய பூதனே
ஆல நஞ்சு அமுது உண்ட களத்தனே 
          ஆலவாய் உறை அண்டர் களத்தனே.  1  

பாதியாவுடன் கொண்டது மாலையே 
          பாம்புதார்மலர்க் கொன்றைநன் மாலையே
கோதி நீறு அது பூசிடும் ஆகனே 
          கொண்டநற்கையின் மானிடம் ஆகனே
நாதன் நாள்தொறும் ஆடுவது ஆனையே 
          நாடி அன்று உரி செய்ததும் ஆனையே
வேதநூல்பயில் கின்றது வாயிலே 
          விகிர்தனூர் திரு ஆலநல் வாயிலே.  2  

காடுநீட துறப்பல கத்தனே 
          காதலானினை வார் தம் அகத்தனே
பாடு பேயொடு பூத மசிக்கவே 
          பல்பிணத்தசை நாடி யசிக்கவே
நீடுமாநட மாட விருப்பனே 
          நின்னடித்தொழ நாளும் இருப்பனே
ஆட நீள் சடை மேவிய அப்பனே 
          ஆலவாயினின் மேவிய அப்பனே.  3  

பண்டயன் தலை ஒன்று மறுத்தியே 
          பாதம் ஓதினர் பாவம் அறுத்தியே
துண்டவெண்பிறை சென்னி இருத்தியே 
          தூய வெள் எருது  ஏறி இருத்தியே
கண்டுகாமனை வேவ விழித்தியே 
          காதலில் அவர் தம்மை இழித்தியே
அண்டநாயக னேமிகு கண்டனே 
          ஆலவாயினில் மேவிய கண்டனே.  4  

சென்றுதாதை உகுத்தனன் பாலையே 
          சீறி அன்பு செகுத்தனன் பாலையே
வென்றிசேர்மழுக் கொண்டுமுன் காலையே 
          வீடவெட்டிடக் கண்டுமுன் காலையே
நின்றமாணியை ஓடின கங்கையால் 
          நிலவமல்கி உதித்தன கங்கையால்
அன்று நின் உருவாகத் தடவியே 
          ஆலவாய் அரனாகத் தடவியே.  5  

நக்கம் ஏகுவர் நாடும் ஓர் ஊருமே 
          நாதன்மேனியின் மாசுணம் ஊருமே
தக்கபூமனைச் சுற்றக் கருளொடே 
          தாரம் உய்த்தது பாணற்கு அருளொடே
மிக்கதென்னவன் தேவிக்கு அணியையே 
          மெல்லநல்கிய தொண்டர்க்கு அணியையே
அக்கின் ஆரமுது உண்கலன் ஓடுமே 
          ஆலவாய் அரனார் உமை யோடுமே.  6  

வெய்யவன்பல் உகுத்தது குட்டியே 
          வெங்கண்மாசுணங் கையது குட்டியே
ஐயனே அனல் ஆடிய மெய்யனே 
          அன்பினால்நினை வார்க்கு அருள் மெய்யனே
வையம் உய்ய அன்று உண்டது காளமே 
          வள்ளல்கையது மேவுகங் காளமே
ஐயம் ஏற்பது உரைப்பது வீணையே 
          ஆலவாய் அரன் கையது வீணையே.  7  

தோள்கள்பத்தொடு பத்து மயக்கியே 
          தொக்கதேவர் செருக்கை மயக்கியே
வாள் அரக்கன் நிலத்து களித்துமே 
          வந்த மால் வரை கண்டு களித்துமே
நீள்பொருப்பை எடுத்த உன் மத்தனே 
          நின் விரல் தலை யான்மத மத்தனே
ஆளும் ஆதி முறித்தது மெய்கொலோ 
          ஆலவாய் அரன் உய்த்தது மெய்கொலோ.  8  

பங்கயத்துள நான்முகன் மாலொடே 
          பாதம்நீண்முடி நேடிட மாலொடே
துங்கநற்றழ லின் உரு வாயுமே 
          தூயபாடல் பயின்றது வாயுமே
செங்கயற்கணி னாரிடு பிச்சையே 
          சென்றுகொண்டு உரை செய்வது பிச்சையே
அங்கியைத் திகழ் விப்பது இடக்கையே 
          ஆலவாய் அரனாரது இடக்கையே.  9  

தேரரோடு அமணர்க்கு நல் கானையே 
          தேவர் நாள்தொறும் சேர்வது கானையே
கோரமட்டது புண்டரி கத்தையே 
          கொண்டநீள்கழல் புண்டரி கத்தையே
நேரிலூர்க ளழித்தது நாகமே 
          நீள்சடைத்திகழ் கின்றது நாகமே
ஆரமாக உகந்ததும் என்பதே 
          ஆலவாய் அர னாரிடம் என்பதே.  10  

ஈனஞானிகள் தம்மொடு விரகனே 
          ஏறுபல்பொருள் முத்தமிழ் விரகனே
ஆனகாழியுள் ஞானசம் பந்தனே 
          ஆலவாயினில் மேயசம் பந்தனே
ஆனவானவர் வாயினுள் அத்தனே 
          அன்பர் ஆனவர் வாயினுள் அத்தனே
நான் உரைத்தன செந்தமிழ் பத்துமே 
          வல்லவர்க்கு இவை நற்றமிழ் பத்துமே.

திருச்சிற்றம்பலம்