திரு ஆலவாய்

             

௨ 

திருநாவுக்கரசு  சுவாமிகள் அருளிச்செய்த
ஆறாம்  திருமுறை

தகவல் பலகை	விவரம்
தலம்	திருஆலவாய்
ஊர்/வேறுபெயர்	மதுரை, கூடல் நகர், கடம்ப வனம், சிவராசதானி
நாடு	பாண்டிய
ॐசுவாமி	சோமசுந்தரக்கடவுள், சொக்கநாதர்
ॐஅம்பிகை	மீனாட்சி, அங்கயர்கன்னி
பாடியவர்கள்	திருஞானசம்பந்தர்(9)         நீலமாமிடற் (1:94)         மந்திரமாவது நீறு (2:66)         மானின் நேர் விழி (3:39)         காட்டுமாவது (3:47)         செய்யனே திருஆலவாய் (3:51)         வீடல் ஆலவாய் (3:52)         வேத வேள்வியை (3:108)         ஆல நீழல் உகந்த (3:115)         மங்கையர்க்கரசி (3:120)          திருநாவுக்கரசர்(2)         வேதியா வேத கீதா(4:62)         முளைத்தானை முன்னே(6:19)
ஸ்தல மரம்	கடம்பு
தீர்த்தம்	பொற்றாமரைக்குளம்
பண்	திருத்தாண்டகம்
குறிப்புகள்	பாணபத்திரர் வாயிலாக சேரமான் பெருமாளுக்கு திருமுகப்பாசுரம்  அளித்த பதி. சமணர்களை வாதம் செய்து, திருஞானசம்பந்தர் சைவத்தை நிலைநாட்டிய திருத்தலம்  பஞ்ச சபைகளுள் ஒன்று. இது வெள்ளி அம்பலம்.   பாண்டிய மன்னனுக்காக கால் மாறி ஆடிய தலம்  பூலோக கைலாசம் என போற்றப் பெறும் தலம்
	பிறவிப்பயனை பெற
வரிசை எண்.	19                                     30/127

திருச்சிற்றம்பலம்

முளைத்தானை எல்லார்க்கும் முன்னே தோன்றி
முதிருஞ் சடைமுடிமேல் முகிழ்வெண் திங்கள்
வளைத்தானை வல்அசுரர் புரங்கள் மூன்றும்
வரைசிலையா வாசுகிமா நாணாக் கோத்துத்
துளைத்தானைச் சுடுசரத்தாற்றுவள நீறாத்
தூமுத்த வெண்முறுவல் உமையோடு ஆடித்
திளைத்தானைத் தென்கூடல் திருவா லவாய்ச்
சிவனடியே சிந்திக்கப் பெற்றேன் நானே.  1  

விண் உலகின் மேலார்கள் மேலான் தன்னை
மேலாடு புரமூன்றும் பொடிசெய் தானைப்
பண் நிலவு பைம்பொழில்சூழ் பழனத் தானைப்
பசும்பொன்னின் நிறத்தானைப் பால்நீற் றானை
உண் நிலவு சடைக்கற்றைக் கங்கை யாளைக் 
கரந்து உமையோடு உடனாகி இருந்தான் தன்னைத்
தெண் நிலவு தென்கூடல் திருவா லவாய்ச் 
சிவனடியே சிந்திக்கப் பெற்றேன் நானே.  2  

நீர்த்திரளை நீள்சடைமேல் நிறைவித் தானை
நிலமருவி நீரோடக் கண்டான் தன்னைப்
பாற்றிரளைப் பயின்று ஆட வல்லான் தன்னைப்
பகைத்து எழுந்த வெங்கூற்றைப் பாய்ந்தான் தன்னைக்
காற்றிரளாய் மேகத்தின் உள்ளே நின்று 
கடுங்குரலாய் இடிப்பானைக் கண்ணோர் நெற்றித்
தீத்திரளைத் தென்கூடல் திரு ஆலவாய்ச் 
சிவனடியே சிந்திக்கப் பெற்றேன் நானே.  3  

வானம் இது எல்லாம் உடையான் தன்னை
வரியரவக் கச்சானை வன்பேய் சூழக்
கானமதில் நடமாட வல்லான் தன்னைக்
கடைக்கண்ணால் மங்கை உமை நோக்கா வென்மேல்
ஊனம் அது எல்லாம் ஒழித்தான் தன்னை
உணர்வாகி அடியேன் அது உள்ளே நின்ற
தேன் அமுதைத் தென்கூடல் திருவா லவாய்ச் 
சிவனடியே சிந்திக்கப் பெற்றேன் நானே.  4  

ஊரானை உலகு ஏழாய் நின்றான் தன்னை
ஒற்றைவெண் பிறையானை உமையோடு என்றும்
பேரானைப் பிறர்க்கு என்றும் அரியான் தன்னைப்
பிணக்காட்டில் நடமாடல் பேயோடு என்றும்
ஆரானை அமரர்களுக்கு அமுது ஈந் தானை
அருமறையான் நான்முகனும்  மாலும் போற்றும்
சீரானைத் தென்கூடல் திருவா லவாய்ச் 
சிவனடியே சிந்திக்கப் பெற்றேன் நானே.  5  

மூவனை மூர்த்தியை மூவா மேனி 
உடையானை மூவுலகும் தானே எங்கும்
பாவனைப் பாவம் அறுப்பான் தன்னைப்
படி எழுத லாகாத மங்கை யோடும்
மேவனை விண்ணோர் நடுங்கக் கண்டு 
விரிகடலின் நஞ்சுண் ட அமுதம் ஈந்த
தேவனைத் தென்கூடல் திருவா லவாய்ச் 
சிவனடியே சிந்திக்கப் பெற்றேன் நானே.  6  

துறந்தார்க்குத் தூநெறியாய் நின்றான் தன்னைத்
துன்பந் துடைத்தாள வல்லான் தன்னை
இறந்தார்கள் என்பே அணிந்தான் தன்னை
எல்லி நடமாட வல்லான் தன்னை
மறந்தார் மதின்மூன்று மாய்த்தான் தன்னை
மற்றொரு பற்றில்லா அடியேற்கு என்றும்
சிறந்தானைத் தென்கூடல் திருவா லவாய்ச் 
சிவனடியே சிந்திக்கப் பெற்றேன் நானே.  7  

வாயானை மனத்தானை மனத்துள் நின்ற 
கருத்தானைக் கருத்து அறிந்து முடிப்பான் தன்னைத்
தூயானைத் தூவெள்ளை ஏற்றான் தன்னைச்
சுடர்த்திங்கட் சடையானைத் தொடர்ந்து நின்று என்
தாயானைத் தவமாய தன்மை யானைத்
தலையாய தேவாதி தேவர்க்கு என்றும்
சேயானைத் தென்கூடல் திருவா லவாய்ச் 
சிவனடியே சிந்திக்கப் பெற்றேன் நானே.  8  

பகைச்சுடராய்ப் பாவம் அறுப்பான் தன்னைப்
பழியிலியாய் நஞ்சம் உண்டு அமுது ஈந் தானை
வகைச்சுடராய் வல்லசுரர் புரம் எட் டானை
வளைவிலியா எல்லார்க்கும் அருள்செய் வானை
மிகைச்சுடரை விண்ணவர்கண் மேலப் பாலை
மேலாய தேவாதி தேவர்க்கு என்றும்
திகைச்சுடரைத் தென்கூடல்  திருவா லவாய்ச்
சிவனடியே சிந்திக்கப் பெற்றேன் நானே.  9  

மலையானை மாமேறு மன்னி னானை
வளர்புன் சடையானை வானோர் தங்கள்
தலையானை என்தலையின் உச்சி என்றும்
தாபித்து இருந்தானைத் தானே எங்கும்
துலையாக ஒருவரையும் இல்லா தானைத்
தோன்றாதார் மதின்மூன்றும் துவள வெய்த
சிலையானைத் தென்கூடல் திருவா லவாய்ச்
சிவனடியே சிந்திக்கப் பெற்றேன் நானே.  10  

தூர்த்தனைத் தோள்முடிபத்து இறுத்தான் தன்னைத்
தொன்னரம்பின் இன்னிசைகேட் டருள்செய் தானைப்
பார்த்தனைப் பணிகண்டு பரிந்தான் தன்னைப்
பரிந்தவற்குப் பாசுபதம் ஈந்தான் தன்னை
ஆத்தனை அடியேனுக்கு அன்பன் தன்னை
அளவிலாப் பல் ஊழி கண்டு நின்ற
தீர்த்தனைத் தென்கூடல் திருவா லவாய்ச் 
சிவனடியே சிந்திக்கப் பெற்றேன் நானே.

திருச்சிற்றம்பலம்